همه جای دیوارو سقف و دوربینای جورواجور گرفته آدم حتی اگه خیلی صاف و ساده ام باشه با نگاه این همه دوربین به خودش شک می کنه که شاید که واسه دزدی اومده باشه! دیگه چه برسه به تو که خودتم نمی دونی تو فکرت چی می گذره! هر حرکت و نگاهی از طرف فروشنده و خریدار توجهتو جلب می کنه،بدون اینکه بخوای نقشه های مختلف میاد تو ذهنت ، بهشون شاخ و برگ میدی ، نقشه هایی که خیلی به نظرت بی عیب و نقصند ، تعجب می کنی که اینارو تو کشیدی واقعا! دوربینا دنبالت میکنن یعنی اونا می فهمن چی تو مغزت می گذره؟! زرق و برق این همه طلا جواهر اونقد تورو به دزدی وسوسه نمی کنن که این دوربینای لعنتی می کنن ، به تمام حرکاتت مشکوکن ، حالا می خوای چی کار کنی؟! تو متهمی ، اونا کاری ندارن کی مقصره ... تو متهمی و خودشون ثابتش می کنن تو فقط وظیفت مجازات شدنه،احساس می کنی همه نقشه هاتو قبلا کشیدی و طبق اونا عمل می کنی ، حتی چرخش مردمک چشمتم، دلتو می لرزونه که نکنه آقایی که پشت دوربینا نشسته شک کنه و خرتو بگیره نقشت لو بره و مجازات شی ، همه ی حرکاتت یه حس گناه آلودی و بهت منتقل میکنن ، باید آروم و بی سر و صدا باشی ، کسی براش فرق نمی کنه برا خرید اومدی یا تماشا یا یه سرقت مسلحانه ، آروم باش دوربینا همه حرکاتتو زیر نظر دارن ...